"Sevgili dostum, 

İşin gerçeği şu: bunların hepsi birer sabit fikir. Kendinizi bugün bir biçimde, yarın başka bir biçimde sabitleyip duruyorsunuz."

​

Luigi Pirandello'nun bu satırlarına ilk rastladığımda, beni rahatsız eden bir gerçeği tarif ettiğini hissettim: Kendimiz, başkaları ve dünya hakkında sürekli hikâyeler kuruyoruz. Sonra da onlara inanıyoruz.

Oysa hiçbirimiz tek bir anlatıdan ibaret değiliz.

The Other Narative, kesin yargıların değil; değişen fikirlerin, yarım kalmış düşüncelerin, çelişkilerin ve yeniden bakışların alanı. Burada cevaplardan çok sorulara, sonuçlardan çok gözlemlere yer var.

Belki de mesele, yeni bir hikâye anlatmak değil.

Aynı hikâyeye bir kez daha bakmak.

​

​

​

​